YAYCILAR KÖYÜ    VE

KELİME

İÇ ANADOLU BÖLGESİNİN KONUŞMA DİLİ

ANLAMI

Algın

Renksiz, cılız, hastalıklı

Alaf

Alev

Aha

İşte

Aşgarsız

Çirkin, biçimsiz

Asbap

Elbise

Avara

İşsiz, güçsüz

Banah

Lokma

Bayahdan

Az önce

Bıldır

Geçen sene

Bibi

Hala

Bi çala

Bir ara

Bidemlik

Tamamen

Boz

Sürülmemiş, otlu bırakılmış tarla

Çalhama

Ayran

Çabıt

Bez

Cılga

Patika yol

Cırmalamak

Tırmalamak

Cıngıl

Üzüm salkımının en küçük parçası

Cıbırlaşmak

Parasız kalmak

Cıcıh

Yeni, güzel, taze

Cırtıh

Şımarık

Cibicik

Alkış

Comba

Erkek manda

Çalma

Koyulaştırılmış pekmez

Çıngı

Kıvılcım

Çimmek

Yıkanmak, banyo yapmak

Çemkirmek

Dikleşmek, karşı gelmak

Çir

Kayısı ve erik kurusu

Dıvrak

Küçük, güzel, kullanılışlı

Duluk

Yanağın üst tarafı

Elçim

Bir avucun alacağı miktar

Elevay

Becereksiz

Ellaam

Sanırım, galiba

Essah

Sahi, gerçek

Evraaç

Ekmeği pişirmek için kullanılan alet

Gavurga

Buğdayın kavrulmasıyla elde dilen yemiş

Gilik

İnce çörek, kalın ekmek

Geçe

Akarsuyun, yolun karşı tarafı

Görki

Kimbilir

Gücük

Ocak ayı

Hinik

Sümük

Habire

Devamlı, sürekli

Herk

Sürülmüş, nadasa bırakılmış tarla

Hamlamak

Vücudun yorulması

Herif

Aile reisi, evin erkeği

İlistir

Metal süzgeç

Kırklık

Koyun makası

Kirtik

Sabun artığı

Kişiflemek

Gözetlemek

Malamat

Rezil, rüsva

Mudara

İdareten duran, güvenli olmayan

Nefaat

Ne zaman

Öpçe

İnat, arsız

Pinnik

Kümes

Patır

Kekeme

Serpenek

Dam saçağı

Seyip

Sahipsiz, başıboş

Şaplak

Tokat

Şikir

Surat, yüz

Şişek

Altı ay ile bir yaş arası dişi koyun

Şip şibi

Terlik

Tavatır

İyi, güzel

Teşt

Büyük leğen

Verep

Bayır

Yuha

İnce, derin olmayan

Zollu

İyi